Аввалин қасосгир: Рӯёрӯӣ (2016) онлайн ройгон бо сифати хуб тамошо кардан

Дастае, ки аз қаҳрамонҳои пурқувват ва мустақил ташкил шудааст, наметавонад бе ихтилофҳои дохилӣ ҳамеша устувор бимонад. Ҳар яке аз Қасосгирандагон одат кардааст, ки мустақилона қарор қабул кунад, аз принсипҳои худ дифоъ намояд ва тавре амал кунад, ки дуруст мешуморад. Аммо лаҳзае фаро мерасад, ки нигоҳҳои гуногун ба масъулият, озодӣ ва назорат дӯстони пешинаро ба рақиб табдил медиҳанд ва эътимоди дерина оҳиста-оҳиста мешиканад.

Ҷудоии асосӣ миёни Стив Роҷерс ва Тони Старк ба вуҷуд меояд. Барои Стив озодии шахсӣ ва садоқат ба виҷдон аз ҳар гуна фармон болотар аст, дар ҳоле ки Тони пас аз як қатор рӯйдодҳои харобиовар зарурати назорати берунаро қабул мекунад. Сабаби ин ихтилоф ҳодисаи фоҷиаборе мешавад, ки ҳангоми амалиёти Қасосгирандагон рух медиҳад ва паёмадҳои он аз доираи як миссия берун рафта, дар сатҳи байналмилалӣ вокуниши ҷиддӣ ба вуҷуд меоранд.

Пас аз ин, мақомот пешниҳод мекунанд, ки болои суперқаҳрамонҳо назорати сахт ҷорӣ карда шавад. Тибқи созишномаи нав, одамони дорои қобилиятҳои ғайриодӣ ва иштирокчиёни чунин амалиётҳо бояд танҳо зери назорати сохторҳои расмӣ амал кунанд. Барои Тони ин роҳест барои пешгирии қурбониҳои нав ва гирифтани масъулият барои хатогиҳои гузашта. Аммо барои Стив чунин қарор маҳдудсозии хатарноки ҳуқуқҳо ва кӯшиши табдил додани қаҳрамонҳо ба василаи иродаи дигарон менамояд.

Ихтилоф зуд ба рӯёрӯии ошкоро табдил меёбад. Қасосгирандагон ба ду гурӯҳ ҷудо мешаванд: баъзеҳо идеяи назоратро дастгирӣ мекунанд, дигарон онро таҳдид ба озодии интихоб ва масъулияти шахсӣ медонанд. Қаҳрамонҳое, ки чанде пеш паҳлу ба паҳлу меҷангиданд, акнун маҷбур мешаванд ба муқобили якдигар бароянд, зеро ҳеҷ яке аз тарафҳо дар масъалае, ки барои худ принсипӣ мешуморад, ақибнишинӣ кардан намехоҳад.

Аммо пушти ин низоъ хатари дигаре низ пинҳон аст. Дар ҳоле ки қаҳрамонҳо баҳс мекунанд ва дастаи худро аз дарун заиф месозанд, Земои пурасрор аз сустии онҳо барои мақсадҳои худ истифода мебарад. Ӯ мефаҳмад, ки Қасосгирандагонро бо зӯрӣ мағлуб кардан қариб ғайриимкон аст, аммо онҳоро метавон маҷбур кард, ки аз дарун якдигарро нобуд созанд. Дар ин ҳикоя таҳдиди асосӣ танҳо душмани беруна нест, балки дард, нобоварӣ ва гузаштаест, ки ҳатто қавитарин муҳофизони ҷаҳонро шикаста метавонад.